Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 31 Δεκεμβρίου 1905. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στις 21 Σεπτεμβρίου 1922 και αποφοίτησε στις 16 Ιανουαρίου 1926 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 10 Αυγούστου 1928, σε Υποπλοίαρχο στις 14 Φεβρουαρίου 1934, σε Πλωτάρχη στις 31 Δεκεμβρίου 1940, σε Αντιπλοίαρχο στις 26 Δεκεμβρίου 1944, σε Πλοίαρχο στις 24 Σεπτεμβρίου 1949, σε Υποναύαρχο στις 16 Σεπτεμβρίου 1958 και σε Αντιναύαρχο στις 16 Σεπτεμβρίου 1960. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1961 αποστρατεύθηκε, κατόπιν αιτήσεώς του, και στις 26 Αυγούστου 1962 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Από τις 20 Ιανουαρίου έως τις 31 Μαΐου 1975 ανακλήθηκε στην ενέργεια.

Φοίτησε στη Σχολή Πυροβολικού το 1935 και στη Ναυτική Σχολή Πολέμου το 1949.  Υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας, καθώς και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις. Κατά τα έτη 1952–1953 υπηρέτησε, επίσης, στην Εθνική Στρατιωτική Αντιπροσωπεία στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο, παράλληλα με τα καθήκοντά του ως Ναυτικού Ακολούθου στην Ουάσινγκτον.

Προπολεμικά διατέλεσε Κυβερνήτης του τορπιλοβόλου ΑΡΕΘΟΥΣΑ κατά τα έτη 1935–1936, με τον βαθμό του Υποπλοιάρχου. Κατά τον Ελληνοϊταλικό και τον Ελληνογερμανικό Πόλεμο υπηρέτησε συνεχώς στην Ανώτερη Διοίκηση Παράκτιας Άμυνας. Από το 1941 έως το 1943, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, υπηρέτησε, με τον βαθμό του Πλωτάρχη, στη Γενική Διεύθυνση Ναυτικού. Διέφυγε από την κατεχόμενη Ελλάδα και στις 8 Μαρτίου 1943 παρουσιάστηκε στη Μέση Ανατολή. Ακολούθως, υπηρέτησε στο θωρακισμένο καταδρομικό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ και στην Ανώτερη Διοίκηση Αντιναρκικών Μέτρων. Κατά τα έτη 1943–1945 διατέλεσε Κυβερνήτης της κορβέτας ΤΟΜΠΑΖΗΣ, με τους βαθμούς του Πλωτάρχη και του Αντιπλοιάρχου. Παρέλαβε το πλοίο στο Τσάταμ της Αγγλίας και με αυτό έλαβε μέρος σε αποστολές συνοδείας νηοπομπών στον Βόρειο Ατλαντικό, καθώς και στην Απόβαση της Νορμανδίας τον Ιούνιο του 1944.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διατέλεσε, με τον βαθμό του Αντιπλοιάρχου, Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΑΣΤΙΓΞ και Αρχιεπιστολέας του Ανώτερου Διοικητή Αντιτορπιλικών κατά τα έτη 1946–1947. Από αυτές τις θέσεις, έλαβε ενεργό μέρος στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου. Με τον βαθμό του Πλοιάρχου υπηρέτησε ως Ναυτικός Ακόλουθος στην Ουάσινγκτον κατά τα έτη 1951–1953, Ανώτερος Διοικητής Ελαφρών Σκαφών και Διοικητής Υποβρυχίων κατά τα έτη 1953–1955, καθώς και ως Αρχηγός του Α΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Παράλληλα, διατέλεσε Επιτελάρχης COMEDEAST κατά τα έτη 1955–1957.

Στη συνέχεια, ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού της 3ης Μικτής Επιτελικής Ομάδας του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας κατά τα έτη 1958–1959, με τον βαθμό του Υποναυάρχου. Κατά τα έτη 1959–1961 διατέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και COMEDEAST, με τους βαθμούς του Υποναυάρχου και του Αντιναυάρχου. Κατά την ανάκλησή του στην ενέργεια από την εφεδρεία το 1975 υπήρξε, με τον βαθμό του Αντιναυάρχου, Πρόεδρος του Ειδικού Συμβουλίου Κρίσεως των αξιωματικών του Ναυτικού που είχαν διωχθεί κατά την περίοδο της δικτατορίας, από το 1967 έως το 1974.

Τιμήθηκε ως ακολούθως:

Στις 25 Μαΐου 1945, με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξης επειδή: «ὑπηρετῶν ἐπὶ τῆς κορβέτας ΤΟΜΠΑΖΗΣ ἀπὸ τῆς παραλαβῆς της, ὑπὸ δυσμενεῖς συνθήκας μακρὰν ἑλληνικῶν βάσεων, ἐπέδειξεν ἀντοχὴν εἰς τὴν σκληρὰν ζωήν, ἄριστα ναυτικὰ προσόντα, ἐνθουσιασμὸν καὶ αὐτοθυσίαν ἐξαίρετον, εἰς τρόπον ὥστε ἐπετεύχθη ἡ καθ’ ὅλα ἐπιτυχὴς συμμετοχὴ τοῦ πλοίου του εἰς συνοδείας Βορείου Ἀτλαντικοῦ, Δυτικῆς Ἀγγλίας καὶ ἀποβατικὰς ἐπιχειρήσεις Δυτικοῦ Μετώπου διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Εὐρώπης, τὴν χαραυγὴν τῆς 6ης Ἰουνίου 1944».

Στις 20 Μαΐου 1945 με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων για «τὴν ἔξοχον δράσιν τοῦ πλοίου του κατὰ τὴν ἐπιχείρησιν OVERLORD, δι’ ἣν ἐξεφράσθη λίαν εὐμενῶς ὁ Βρετανὸς Ναύαρχος», ως Κυβερνήτης της κορβέτας ΤΟΜΠΑΖΗΣ κατά την Απόβαση της Νορμανδίας τον Ιούνιο του 1944.

Στις 14 Ιουλίου 1948 με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως, επειδή: «διὰ τῶν εὐστόχων πυρῶν τοῦ ἀντιτορπιλικοῦ ΑΣΤΙΓΞ ἀπὸ τοῦ Κορινθιακοῦ κατὰ τὰς ἐπιχειρήσεις τῆς Ρούμελης, προεξένησε σημαντικὰς ἀπωλείας εἰς [τοὺς ἀντιπάλους] καὶ προσέφερεν σημαντικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὰς μαχομένας ἐθνικὰς δυνάμεις».

Στις 16 Ιανουαρίου 1952 με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων για «τὴν ἐπιδειχθεῖσαν ἐργατικότητα, ἀνωτέραν ἀντίληψιν καθήκοντος καὶ εὐδοκίμους ὑπηρεσίας ἐν τῷ κύκλῳ τῶν ἐνεργειῶν του κατὰ τὰς […] ἐπιχειρήσεις τῆς περιόδου 1947–1950».

Συνέγραψε τα ακόλουθα πονήματα:

• Κανονισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας των Βασιλικών Πλοίων (1953)
• Το 1956 συνέταξε τις πρώτες Διατάξεις Ναυτικού, οι οποίες παρέμειναν σε ισχύ για περισσότερα από 45 χρόνια.
• Το 1958 υπήρξε ο κύριος συντελεστής της σύνταξης του Κανονισμού Οικονομικής Υπηρεσίας (ΚΟΥ).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 1985.