Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1944. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1961 και αποφοίτησε το 1965 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Το 1974 εκπαιδεύθηκε στην 180ή Μοίρα Κατευθυνόμενων Βλημάτων ΧΩΚ και στην 350ή Σμηναρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων ΝΙΚΗ. Το 1983 φοίτησε στη Ναυτική Σχολή Πολέμου.

Υπηρέτησε στα αντιτορπιλικά ΑΕΤΟΣ κατά τα έτη 1965–1966, ΙΕΡΑΞ κατά τα έτη 1966–1967 και ΘΥΕΛΛΑ κατά τα έτη 1967–1968 και 1972–1973, στο οχηματαγωγό ΜΕΡΛΙΝ το 1968, στο ναρκαλιευτικό ΔΑΦΝΗ κατά τα έτη 1969–1970, στο πλωτό συνεργείο ΣΑΚΙΠΗΣ κατά τα έτη 1970–1971 και στο αντιτορπιλικό ΜΙΑΟΥΛΗΣ κατά τα έτη 1975–1976. Υπηρέτησε, επίσης, σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις.

Κατά τα έτη 1976–1977 διατέλεσε Κυβερνήτης της τορπιλακάτου ΤΥΦΩΝ, την οποία παρέλαβε στο Κίελο της Γερμανίας. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως Κυβερνήτης της πυραυλακάτου ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ κατά τα έτη 1979–1980 και της φρεγάτας ΛΗΜΝΟΣ κατά τα έτη 1985–1987. Κατά τα έτη 1987–1988 διατέλεσε Υπασπιστής του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και κατά τα έτη 1988–1989 Διευθυντής ΓΕΝ/Β3. Από το 1989 έως το 1991 υπηρέτησε ως Ναυτικός Ακόλουθος στην Ουάσινγκτον. Κατά τα έτη 1991–1992 διατέλεσε Διοικητής της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού και κατά τα έτη 1992–1993 Διοικητής Ελικοπτέρων Ναυτικού.

Στις 28 Απριλίου 1993 αποστρατεύθηκε ως Αρχιπλοίαρχος ε.α. Στις 23 Δεκεμβρίου 1993, όμως, ανακλήθηκε η αποστρατεία του και επαναφέρθηκε στη μόνιμη υπηρεσία ως μηδέποτε αποστρατευθείς. Μετά την επάνοδό του ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή του Β΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού κατά τα έτη 1994–1995, Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού κατά τα έτη 1995–1997 και Αρχηγού Στόλου κατά τα έτη 1997–1998. Στις 16 Φεβρουαρίου 1998 ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 15 Φεβρουαρίου 2001, οπότε αποστρατεύθηκε ως Ναύαρχος ε.α. Παράλληλα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Τιμήθηκε με όλα τα παράσημα, τα μετάλλια και τις διαμνημονεύσεις που προβλέπονταν για αξιωματικό του βαθμού και της θέσης του.