Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 19 Απριλίου 1945. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1963 και αποφοίτησε το 1967 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Φοίτησε στη Σχολή Υποβρυχίων το 1969, κατά τα έτη 1974–1975 και το 1978, καθώς και στη Ναυτική Σχολή Πολέμου κατά τα έτη 1981–1982. Το 1978 εκπαιδεύθηκε στη Γαλλία και στην Ολλανδία στις συσκευές των υποβρυχίων τύπου ΠΟΣΕΙΔΩΝ.

Υπηρέτησε στο αντιτορπιλικό ΔΟΞΑ κατά τα έτη 1967–1969, στο υποβρύχιο ΠΟΣΕΙΔΩΝ κατά τα έτη 1969–1971, στο υποβρύχιο ΤΡΙΤΩΝ κατά τα έτη 1972–1973, στην κανονιοφόρο ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ το 1974, στο υποβρύχιο ΚΑΤΣΩΝΗΣ κατά τα έτη 1975–1976, στο υποβρύχιο ΓΛΑΥΚΟΣ κατά τα έτη 1976–1977 και στο αντιτορπιλικό ΘΥΕΛΛΑ κατά τα έτη 1977–1978. Διατέλεσε Κυβερνήτης του υποβρυχίου ΝΗΡΕΥΣ κατά τα έτη 1978–1979 και του υποβρυχίου ΠΟΝΤΟΣ κατά τα έτη 1980–1982, το οποίο παρέλαβε στο Κίελο της Γερμανίας.

Κατά τα έτη 1983–1985 υπηρέτησε ως Διευθυντής Σπουδών της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και κατά τα έτη 1989–1990 ως Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΜΙΑΟΥΛΗΣ. Από το 1990 έως το 1993 διατέλεσε Διοικητής του Ναυτικού Κλιμακίου Κιέλου στη Γερμανία. Στη συνέχεια, ανέλαβε καθήκοντα Διοικητή Υποβρυχίων κατά τα έτη 1993–1994, Διευθυντή του Α΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και Επιτελάρχη COMEDEAST κατά τα έτη 1994–1997, Διευθυντή του Α΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας κατά τα έτη 1997–1998, Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού κατά τα έτη 1998–1999 και Αρχηγού Στόλου κατά τα έτη 1999–2001.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2001 ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 2 Μαρτίου 2002, οπότε αποστρατεύθηκε, κατόπιν αιτήσεώς του, ως Ναύαρχος ε.α. Παράλληλα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Τιμήθηκε με όλα τα παράσημα, τα μετάλλια και τις διαμνημονεύσεις που προβλέπονταν για αξιωματικό του βαθμού και της θέσης του. Απεβίωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στις 25 Σεπτεμβρίου 2008.