Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 1914. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στις 11 Σεπτεμβρίου 1930 και αποφοίτησε στις 22 Σεπτεμβρίου 1934 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 14 Οκτωβρίου 1934, σε Υποπλοίαρχο στις 14 Δεκεμβρίου 1940, σε Πλωτάρχη στις 28 Μαρτίου 1945, σε Αντιπλοίαρχο στις 24 Σεπτεμβρίου 1949, σε Πλοίαρχο στις 11 Δεκεμβρίου 1958, σε Αρχιπλοίαρχο στις 20 Ιουλίου 1966, σε Υποναύαρχο στις 29 Απριλίου 1967 και σε Αντιναύαρχο στις 20 Δεκεμβρίου 1967. Στις 17 Δεκεμβρίου 1968 αποστρατεύθηκε ως Αντιναύαρχος εν αποστρατεία, με ταυτόχρονη απονομή του τίτλου του Επίτιμου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Φοίτησε σε Σχολείο Ανθυποβρυχιακού Πολέμου στην Αλεξάνδρεια το 1941 και στη Ναυτική Σχολή Πολέμου το 1952.  Υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας, σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις, καθώς και σε επιτελεία του ΝΑΤΟ, συγκεκριμένα στο COMSTRIKFORSOUTH κατά την περίοδο 1955–1959 και στο COMNAVSOUTH κατά την περίοδο 1965–1967. Προπολεμικά διετέλεσε Κυβερνήτης της τορπιλακάτου «Τ2» το 1939, με τον βαθμό του Ανθυποπλοιάρχου.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού και του Ελληνογερμανικού Πολέμου υπηρέτησε στο αντιτορπιλικό ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Με το πλοίο αυτό έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις της περιόδου, στις οποίες περιλαμβάνονταν η δεύτερη και η τρίτη επιδρομική ενέργεια στο Στενό του Οτράντο, τον Δεκέμβριο του 1940 και τον Ιανουάριο του 1941. Στα τέλη Απριλίου 1941, λίγες ημέρες πριν από την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ακολούθησε με το ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ τον Στόλο κατά την αποδημία του στη Μέση Ανατολή.

Στη Μέση Ανατολή υπηρέτησε κυρίως στα αντιτορπιλικά ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ, ΣΑΛΑΜΙΣ και ΙΕΡΑΞ, συμμετέχοντας στις συμμαχικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο. Με το αντιτορπιλικό ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ έλαβε μέρος στην απόβαση στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943 και στις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου–Νοεμβρίου 1943.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΙΕΡΑΞ το 1945, με τους βαθμούς του Υποπλοιάρχου και του Πλωτάρχη. Με τον βαθμό του Πλωτάρχη διετέλεσε επίσης Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΝΙΚΗ το 1945, της κορβέτας ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ κατά την περίοδο 1945–1946 και της κορβέτας ΚΡΙΕΖΗΣ το 1947. Τις δύο κορβέτες παρέλαβε στο Γιβραλτάρ μετά την αγορά τους, ως Αρχηγός της Αποστολής. Κατά την περίοδο 1947–1948 διετέλεσε Ναυτικός Διοικητής Βόλου.

Με τον βαθμό του Αντιπλοιάρχου υπηρέτησε ως Κυβερνήτης του ναρκαλιευτικού ΑΡΜΑΤΟΛΟΣ κατά τις περιόδους 1950–1951 και 1952–1953. Διετέλεσε επίσης Υποδιοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων κατά την περίοδο 1952–1953 και Διευθυντής Σπουδών της το 1953. Κατά την περίοδο 1953–1954 διετέλεσε Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΙΕΡΑΞ. Το 1954 ανέλαβε συγχρόνως τη διοίκηση των ζευγών αντιτορπιλικών ΛΕΩΝ και ΑΕΤΟΣ, καθώς και ΝΙΚΗ και ΔΟΞΑ. Μετά την προαγωγή του σε Πλοίαρχο διετέλεσε Διοικητής του Κέντρου Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ και του Κέντρου Αμφιβίων Επιχειρήσεων κατά την περίοδο 1958–1959. Κατά την περίοδο 1960–1961 διετέλεσε Διοικητής Πλοίων Αποβάσεως 2 και, παράλληλα, Ναυτικός Διοικητής Κρήτης. Ακολούθως, υπηρέτησε ως Διοικητής Ναρκαλιευτικών κατά την περίοδο 1961–1964 και ως Διοικητής Ελαφρών Σκαφών 2 κατά την περίοδο 1964–1965.

Το 1967, με τον βαθμό του Υποναυάρχου, ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή της 3ης Μικτής Επιτελικής Ομάδας του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας. Κατά την περίοδο 1967–1968 διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και COMEDEAST.

Τιμήθηκε ως ακολούθως:

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων, επειδή «ὑπηρετήσας ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀγῶνος ἐπὶ ἀντιτορπιλλικῶν παλαιοῦ τύπου, διὰ τῶν συνεχῶν καὶ ἀόκνων προσπαθειῶν του, συνέτεινεν ὥστε τὰ πλοῖα ταῦτα, παρὰ τὰς γνωστὰς δυσχερείας τὰς ὀφειλομένας εἰς τὴν παλαιότητα τοῦ ὑλικοῦ, ἀνταποκριθοῦν πλήρως εἰς ἁπάσας τὰς διαταχθείσας πολεμικὰς ἀποστολάς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὁποίων ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του μετ’ εὐσυνειδησίας, ἐπιδείξας ἐξαιρετικὴν διαγωγήν, ἱκανότητα καὶ ναυτικὰ προσόντα». Η διάκριση αφορούσε την υπηρεσία του στα αντιτορπιλικά ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ και ΙΕΡΑΞ.

Στις 3 Ιουλίου 1946 με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξης, επειδή «ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ πολέμου, ὑπηρέτησεν ὡς Ὕπαρχος ἐν ἐνεργείᾳ ἀντιτορπιλλικῶν, λαβὼν μέρος εἰς ἁπάσας τὰς πολεμικὰς ἀποστολὰς τῶν πλοίων του, ἐπιδείξας πάντοτε ἐξαιρετικὴν διαγωγήν, ἱκανότητα, θάρρος, ψυχραιμίαν καὶ ἐμμονὴν εἰς τὸ καθῆκον, προσφέρας οὕτω διακεκριμένας ὑπηρεσίας ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης».

* Στις 16 Ιανουαρίου 1952 με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων για «τὴν ἐπιδειχθεῖσαν ἐργατικότητα, ἀνωτέραν ἀντίληψιν καθήκοντος καὶ εὐδοκίμους ὑπηρεσίας ἐν τῷ κύκλῳ τῶν ἐνεργειῶν του κατὰ τὰς […] ἐπιχειρήσεις τῆς περιόδου 1947–1950».

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 14 Σεπτεμβρίου 2000.