Γεννήθηκε στον Γάιο Παξών στις 10 Σεπτεμβρίου 1918. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1936 και αποφοίτησε το 1940 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Στις 20 Δεκεμβρίου 1967 αποστρατεύθηκε λόγω της συμμετοχής του στο Κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄, της 13ης Δεκεμβρίου 1967, και στη συνέχεια αποτάχθηκε. Τον Ιούλιο του 1974 ανακλήθηκε η απόταξή του και επαναφέρθηκε στη μόνιμη υπηρεσία ως μηδέποτε αποστρατευθείς. Φοίτησε στη Σχολή Συνεργασίας Στρατού–Ναυτικού–Αεροπορίας το 1950, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου κατά την περίοδο 1955–1956 και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας. Έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Επιτελούς.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο θωρακισμένο καταδρομικό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ. Τον Απρίλιο του 1941 μετατέθηκε στο αντιτορπιλικό ΑΕΤΟΣ, με το οποίο ακολούθησε τον Στόλο κατά την αποδημία του στη Μέση Ανατολή. Εκεί υπηρέτησε στα αντιτορπιλικά ΑΕΤΟΣ, ΑΔΡΙΑΣ, ΣΠΕΤΣΑΙ και ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ, συμμετέχοντας στις συμμαχικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο και στο ανατολικό τμήμα του Βορείου Ατλαντικού. Έλαβε μέρος στην απόβαση στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943, με το αντιτορπιλικό ΑΔΡΙΑΣ, και στην απόβαση στη Νότια Γαλλία τον Αύγουστο του 1944, με το αντιτορπιλικό ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ. Με το αντιτορπιλικό ΑΔΡΙΑΣ συμμετείχε επίσης στις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου–Νοεμβρίου 1943. Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων αυτών τραυματίστηκε, όταν το πλοίο προσέκρουσε σε νάρκη στις 22 Νοεμβρίου 1943.

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου διετέλεσε Σύνδεσμος του Ναυτικού με τον Βρετανό Αρχηγό Δωδεκανήσου κατά την περίοδο 1945–1946. Κατά την περίοδο 1947–1948 διετέλεσε Κυβερνήτης της κανονιοφόρου ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ, την οποία παρέλαβε στο Νόρφολκ των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1949 διετέλεσε Κυβερνήτης των αρματαγωγών ΧΙΟΣ και ΑΛΙΑΚΜΩΝ. Έλαβε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του Εμφυλίου Πολέμου. Κατά τη διάρκειά τους τού εκφράστηκαν ευαρέσκειες για την άκρως επιτυχή υποστήριξη μονάδων του Στρατού Ξηράς στον Σταυρό και στα Ασπροβάλτα Χαλκιδικής, με την κανονιοφόρο ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ το 1948.

Υπηρέτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στο Επιτελείο της Ανώτερης Διοίκησης Παρακτίων Δυνάμεων, στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, στο Επιτελείο Αρχηγείου Στόλου, στη Διοίκηση Υπηρεσιών Βοτανικού και στο Επιτελείο της Ανώτερης Διοίκησης Ελαφρών Σκαφών. Υπηρέτησε επίσης σε επιτελείο του ΝΑΤΟ και συγκεκριμένα στο AFSOUTH κατά την περίοδο 1959–1961.

Διετέλεσε Διοικητής της Ομάδας Ναρκαλιευτικών κατά την περίοδο 1952–1953 και Διευθυντής ΓΕΝ/Α1 το 1954. Το 1957 διετέλεσε Κυβερνήτης του πλωτού συνεργείου ΗΦΑΙΣΤΟΣ και Αρχιεπιστολέας του Ανώτερου Διοικητή Ελαφρών Σκαφών. Κατά την περίοδο 1957–1958 διετέλεσε Κυβερνήτης των αντιτορπιλικών ΙΕΡΑΞ και ΝΙΚΗ και το 1958 των αντιτορπιλικών «ΔΟΞΑ» και «ΝΙΚΗ». Κατά την περίοδο 1961–1962 διετέλεσε Διευθυντής ΓΕΝ/Α2 και από το 1962 έως το 1964 Αρχιεπιστολέας του Αρχηγείου Αιγαίου Πελάγους. Το 1964 διετέλεσε Διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και κατά την περίοδο 1964–1967 Ναυτικός Ακόλουθος στο Λονδίνο. Το 1967 ανέλαβε καθήκοντα Διοικητή Πλοίων Αποβάσεως 2. Από τη θέση αυτή συμμετείχε, με πλοία της Διοίκησής του, στο Κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ στις 13 Δεκεμβρίου 1967.

Κατά τις ανακρίσεις για το Κίνημα του Ναυτικού του Μαΐου 1973, του αποδόθηκε ασαφής ενημέρωση για την προετοιμασία του. Δεν συνελήφθη ούτε προτάθηκε η δίωξή του. Μετά την επάνοδό του στη μόνιμη υπηρεσία, με τον βαθμό του Αντιναυάρχου, διετέλεσε Γενικός Επιθεωρητής Ναυτικού κατά την περίοδο 1975–1976. Διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και COMEDEAST από τις 8 Ιανουαρίου έως τις 16 Σεπτεμβρίου 1976. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1976 αποστρατεύθηκε με αίτησή του ως Αντιναύαρχος εν αποστρατεία. Παράλληλα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Τιμήθηκε ως ακολούθως:

Με όλα τα παράσημα, τα μετάλλια και τις διαμνημονεύσεις που προβλέπονταν για αξιωματικό του βαθμού και της θέσης του.

Ειδικότερα, για τη δράση του κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τιμήθηκε:

Δύο φορές με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξης.

Τρεις φορές με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων.

Συνέγραψε το Η Εξέλιξις και τα Χαρακτηριστικά των Συγχρόνων Αεροπλανοφόρων και των Πυρηνικών Αεροπλανοφόρων του Μέλλοντος (1957).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 1989.