Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουλίου 1923. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1939. Ως δευτεροετής Ναυτικός Δόκιμος, απήλθε σε επ’ αόριστον άδεια στις 7 Απριλίου 1941, την επομένη της γερμανικής εισβολής. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ονομάστηκε Αρχικελευστής. Ακολούθως, διέφυγε από την κατεχόμενη Ελλάδα στη Μέση Ανατολή και φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, η οποία αρχικά λειτουργούσε στο θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ» και αργότερα, από τον Νοέμβριο του 1942, σε ναυτικές εγκαταστάσεις στην Αλεξάνδρεια. Αποφοίτησε ως μάχιμος Σημαιοφόρος το 1943. Φοίτησε στη Σχολή Συνεργασίας Στρατού–Ναυτικού–Αεροπορίας το 1949 και στη Σχολή Υποβρυχίων το 1944, το 1947 και το 1950.

Το 1950 φοίτησε στις βρετανικές Σχολές Τορπιλών και Υφάλων Όπλων στο Πλύμουθ και στο Τσάταμ. Φοίτησε επίσης στη Σχολή Επιτελών ΑΒΧ Πολέμου το 1956, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου το 1957 και στη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ το 1960. Έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Κυβερνήτη Υποβρυχίων.

Στη Μέση Ανατολή υπηρέτησε στα αντιτορπιλικά ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ και ΣΑΛΑΜΙΣ, καθώς και στην κορβέτα ΤΟΜΠΑΖΗΣ, λαμβάνοντας μέρος στις συμμαχικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο και στον Ατλαντικό. Υπηρέτησε επίσης στα υποβρύχια ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ και ΠΙΠΙΝΟΣ, συμμετέχοντας σε επιθετικές περιπολίες στην Ανατολική Μεσόγειο και στις ελληνικές θάλασσες.

Διετέλεσε Κυβερνήτης του υποβρυχίου ΠΙΠΙΝΟΣ το 1951 και το 1955 και του υποβρυχίου «ΤΡΙΑΙΝΑ» κατά την περίοδο 1953–1955. Παράλληλα, κατά την περίοδο 1954–1955, διετέλεσε Κυβερνήτης του υποβρυχίου ΔΕΛΦΙΝ. Ακολούθως, διετέλεσε Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΑΙΓΑΙΟΝ κατά την περίοδο 1955–1956, του υποβρυχίου ΠΟΣΕΙΔΩΝ το 1958 και του αντιτορπιλικού ΘΥΕΛΛΑ κατά την περίοδο 1962–1964. Το τελευταίο το παρέλαβε από το Σιάτλ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Υπηρέτησε στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, στο Επιτελείο της Διοίκησης Υποβρυχίων και στο Επιτελείο της 2ης Διοίκησης Ελαφρών Σκαφών. Υπηρέτησε επίσης σε επιτελείο του ΝΑΤΟ και συγκεκριμένα στο AFMED κατά την περίοδο 1964–1967. Διετέλεσε Διευθυντής ΓΕΝ/Β1 κατά την περίοδο 1961–1962, Διευθυντής ΓΕΝ/Γ3 το 1964 και Διευθυντής ΓΕΝ/Α1 το 1967.

Από τη θέση του Διευθυντή ΓΕΝ/Α1 προσχώρησε, τον Δεκέμβριο του 1967, στο Κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄. Τον Φεβρουάριο του 1968, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της περιόδου 1967–1974, αποτάχθηκε για τη συμμετοχή του στο Κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967. Από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο του 1968 εκτοπίστηκε στα Φουρνά Ευρυτανίας και, στη συνέχεια, στην Κύμη Ευβοίας, όπου παρέμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Για τη συμμετοχή του στο σχεδιαζόμενο Κίνημα του Ναυτικού τον Μάιο του 1973, του οποίου είχε αναλάβει τη στρατιωτική αρχηγία, φυλακίστηκε. Στις 22 Αυγούστου 1973 αποφυλακίστηκε στο πλαίσιο της αμνηστίας.

Στις 3 Δεκεμβρίου 1974, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ανακλήθηκε η απόταξή του. Στις 8 Ιανουαρίου 1975 επαναφέρθηκε στη μόνιμη υπηρεσία ως μηδέποτε απομακρυνθείς. Μετά την επάνοδό του ανέλαβε καθήκοντα Διοικητή Στόλου κατά την περίοδο 1975–1976. Διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού από τις 16 Σεπτεμβρίου 1976 έως τις 5 Ιανουαρίου 1982. Στις 5 Ιανουαρίου 1982 αποστρατεύθηκε με αίτησή του ως Ναύαρχος εν αποστρατεία. Παράλληλα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Τιμήθηκε με όλα τα παράσημα, τα μετάλλια και τις διαμνημονεύσεις που προβλέπονταν για αξιωματικό του βαθμού και της θέσης του. Για τη συμμετοχή του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τιμήθηκε δύο φορές με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων. Συνέγραψε το Εγχειρίδιον Γενικών Γνώσεων και Στοιχείων Υποβρυχίων (1951).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2004.