Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 15 Σεπτεμβρίου 1877. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στις 30 Σεπτεμβρίου 1892 και αποφοίτησε στις 23 Ιουλίου 1896 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 22 Φεβρουαρίου 1901, σε Υποπλοίαρχο στις 29 Μαρτίου 1910, σε Υποπλοίαρχο Α΄ Τάξεως στις 29 Μαρτίου 1912 και σε Πλωτάρχη στις 27 Ιουλίου 1914. Την 1η Οκτωβρίου 1916 προσχώρησε στην Εθνική Άμυνα, καταφεύγοντας στη Θεσσαλονίκη, και στις 26 Δεκεμβρίου 1917 προήχθη σε Αντιπλοίαρχο. Με μεταγενέστερη πράξη, η προαγωγή του ίσχυσε αναδρομικά από τις 3 Μαρτίου 1917.

Στις 26 Ιουνίου 1921, μετά τη Μεταπολίτευση του Νοεμβρίου του 1920, τέθηκε σε διαθεσιμότητα, από την οποία ανακλήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1922, ύστερα από την Επανάσταση του 1922. Αποστρατεύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1926 ως Υποναύαρχος ε.α. Φοίτησε στη Σχολή Τορπιλών το 1905 και έλαβε το αντίστοιχο πτυχίο.

Υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας, καθώς και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις. Χρημάτισε καθηγητής ηλεκτρισμού στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων κατά τα έτη 1914–1916.

Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 επί του θωρηκτού ΣΠΕΤΣΑΙ. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους υπηρέτησε ως Ύπαρχος του αντιτορπιλικού ΛΕΩΝ και μετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις, περιλαμβανομένων των ναυμαχιών της Έλλης, στις 3 Δεκεμβρίου 1912, και της Λήμνου, στις 5 Ιανουαρίου 1912, καθώς και της απελευθέρωσης της Ίμβρου, στις 18 Οκτωβρίου 1912, και της Σαμοθράκης, στις 19 Οκτωβρίου 1912.

Ακολούθως, διατέλεσε Υπασπιστής του Υπουργού των Ναυτικών Κ. Δεμερτζή το 1914, με τον βαθμό του Υποπλοιάρχου, και Διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων της Εθνικής Άμυνας επί του θωρηκτού ΥΔΡΑ κατά τα έτη 1916–1917, με τον βαθμό του Πλωτάρχη.  Έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στις ναυτικές επιχειρήσεις στη Μεσημβρινή Ρωσία ως Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ το 1917, με τον βαθμό του Πλωτάρχη.

Κατά τη διάρκεια των ναυτικών επιχειρήσεων της Μικρασιατικής Εκστρατείας διατέλεσε, με τον βαθμό του Πλοιάρχου, Κυβερνήτης του θωρηκτού ΛΗΜΝΟΣ το 1920 και, παράλληλα, Αρχηγός της Ναυτικής Βάσης Σμύρνης. Επίσης, διατέλεσε Διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών του Ναυτικού κατά τα έτη 1920–1921.

Στη συνέχεια, πάντοτε με τον βαθμό του Πλοιάρχου, ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού για λίγες ημέρες τον Μάρτιο του 1924, Διευθυντή της Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας τον Νοέμβριο του 1924, εκ νέου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού κατά τα έτη 1925–1926 και, τέλος, Επόπτη Ναυτικής Εκπαίδευσης το 1926. Στις 11 Απριλίου 1919 του εκφράστηκε η υψηλή ευαρέσκεια των Λόρδων του Βρετανικού Ναυαρχείου.

Απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 1957.